Ne varsa buğusu genzi yakan
Ekmek gibi aşk gibi
Ah... Ne varsa güzellikten yana
Bölüştüm, büyümüştüm.
Bu ne yaman çelişki anne
Kurtlar sofrasına düştüm
Hani benim gençliğim nerde.
Hani benim sevincim nerde
Akvaryumum kanaryam
Üstüne titrediğim kaktüs çiçeği
Aldılar kitaplarımı sorgusuz.
Duvarlar konuşmuyor anne
Açık kalmıyor hiç bir kapı
Hani benim gençliğim nerde
ahmet kaya diyosunuz yoruma ne gerek varki dima bu faşist düzenin ezmeye çalıştığı ama inadına ezilmeyen ve faşist düzene ve zihniyete karşı tabiri caizse çelik bir kale duvarı gibi dimdik sonuna kadar ayakta durmayı başaran bu ülkenin deyerini bilmediği fakat çok deyerli ve bu düzen yüzünden gelecek nesilleri mahrum bıraktığımız nadide ve güzel insan dır ahmet kaya